Historia

Konstanty Czartoryski (1773–1860) - książę, syn Adama Kazimierza i Izabeli z Flemingów, generał w wojsku rosyjskim i polskim. Brał udział w wojnie Księstwa Warszawskiego z Austrią w 1809 i wyprawie napoleońskiej przeciw Moskwie w 1812. Mecenas muzyki i sztuki.

Dziedzic Międzyrzecczyzny od 1802 roku do 1844 r., w którym to dobra międzyrzeckie (Międzyrzec Podlaski, folwarki i przyległe wsie zostały sprzedane hrabinie Aleksandrze Potockiej.

Chęć sprzedaży dóbr międzyrzeckich przez Konstantego powstała znacznie wcześniej; już w 1837r. wydał zarządcy dóbr - Leonardowi Gogolewskiemu stosowne upoważnienie. Sprawa znalezienia nabywcy pragnącego kupić całość rozległych i bogatych dóbr międzyrzeckich nie była łatwa.

Aleksandra Potocka (1818-1892) - córka Stanisława Potockiego i Katarzyny z Branickich; w 1840 r. poślubiła Augusta Potockiego. Właścicielka Wilanowa, działaczka charytatywna wspierająca finansowo różnorodne instytucje i cele dobroczynne. Fundatorka kościołów w Wilanowie i na Żeraniu.

Kupując dobra międzyrzeckie przyjęła obowiązek płacenia corocznie (dożywotnio) pensji dla księży Bernardynów z Czerniakowa; pokryła także wszelkie koszty związane z przepisaniem dóbr na swe imię i weszła w ich posiadanie z dniem 1 lipca 1844 roku.

[Pleszczyński Adolf: Bojarzy Międzyrzeccy. Studium etnograficzne. Warszawa 1892.]

wstecz